Cysorz to ma klawe życie… Na usługach ma służby różnej maści, w kraju duże przedsiębiorstwa. Bardzo duże, takie, których wycena przekracza roczny budżet niejednego kraju. Na przykład Polski. I to wielokrotnie.
Wyobraźmy sobie, że cysorz wpada na pomysł zdobycia pieniędzy. Nie dla siebie, oczywiście, tylko dla zaprzyjaźnionych popleczników. Poprzez legalne mechanizmy, nie bezpośrednio, oczywiście. Powiedzmy, że skorzysta z podległych, państwowych służb do sprawdzenia, czy można by się do czegoś w życiu CEO dużej firmy przyczepić tak, żeby po nagłośnieniu wpłynąć na kurs akcji. Niech spadną o 20, 25 czy 30%, potem odbiją. Trochę pewnie zgarną przypadkowi gracze, ale większość zysku trafi tam, gdzie trafić miała. Do tych, którzy potrafią na takiej zaplanowanej akcji skorzystać i będą o niej wiedzieli.
No to szukamy… CEO firmy ma kochankę. Z innego kraju. Świetnie! Można ją oskarżyć o współpracę z obcym wywiadem. To, czy faktycznie współpracowała, jest drugorzędne. Będzie afera, media i gawiedź rzuci się do szukania innych brudów. Można wyciągnąć stare zarzuty, plotki i wobec człowieka, i wobec firmy. Odsunięcie zainteresowania społecznego od kontrowersyjnych poczynań cysorza i niezbyt ciekawej sytuacji w kraju – gratis.
Na szczegóły typu kochanka to CEO dużej zagranicznej firmy, nikt nie zwróci uwagi. Jakieś kontakty z (kontr)wywiadem, choćby jednostronne, zapewne były. Taka rola tej „firmy”. Motywacja finansowa do bycia szpiegiem praktycznie żadna. Ale to bez znaczenia…
Spadek wyceny rynkowej Nvidia w ciągu ostatniego miesiąca wyniósł jakieś 1500 mld dolarów. To więcej, niż szacowany całkowity, obustronny koszt woj^H^H^Hoperacji specjalnej od początku jej trwania.
Dobrze, dobrze być cysorzem…