Znalezione nie kradzione

Tak mówi powiedzenie, ale niezupełnie jest tak w praktyce. Ostatnio miałem okazję nieco bliżej przyjrzeć się procedurom. Wiadomo, że ludzie gubią rzeczy, inni ludzie rzeczy znajdują. Do tej pory nie miałem okazji i potrzeby bliżej zapoznawać się z przepisami. Zdarzyło mi się kiedyś znaleźć telefon, jeszcze włączony i albo nie był zablokowany, albo widać było, kto ostatnio dzwonił, w każdym razie szczęśliwie oddałem właścicielowi.

Znajda

Niedawno, bo 17 października, znalazłem zegarek. Taki na rękę. W pierwszej chwili pomyślałem, że to dziecko zgubiło, ale jak podniosłem, wiedziałem, że to nie dziecięcy. Za ciężki, za porządny. Czyli damski. Poszukałem w sieci i okazało się, że coś, co wziąłem na pierwszy rzut oka za zegarek dziecięcy, kosztuje kilkaset złotych. Wrzuciłem ogłoszenie na lokalną grupę na Facebooku dotyczącą zgubionych i znalezionych przedmiotów. Zdziwiło mnie, jaki tam ruch.

W międzyczasie doczytałem, jakie są prawa i obowiązki znalazcy. W skrócie: można legalnie nabyć prawa do przedmiotu, ale trzeba zgłosić do biura rzeczy znalezionych, a na własność przechodzi po pół roku albo roku, w zależności od okoliczności. Oczywiście o ile nie zgłosi się właściciel.

Art. 187 KC §  1. Rzecz znaleziona, która nie zostanie przez osobę uprawnioną odebrana w ciągu 6 miesięcy od dnia doręczenia jej wezwania do odbioru, a w przypadku niemożności wezwania – w ciągu roku od dnia jej znalezienia, staje się własnością znalazcy, jeżeli uczynił on zadość swoim obowiązkom. Jeżeli jednak rzecz została oddana staroście, znalazca staje się jej właścicielem, jeżeli rzecz odebrał w wyznaczonym przez starostę terminie.

Stwierdziłem, że skoro już dałem ogłoszenie na FB, to poczekam parę dni. W poradnikach pisali, żeby najpierw zadzwonić do biura rzeczy znalezionych i upewnić się, że przyjmą. Bo jeśli miejsce znalezienia nieodpowiednie albo wartość zbyt niska, to niekoniecznie przyjmą.

Urzędowo

Zadzwoniłem na numer podany na BIP. Nikt nie odbierał… Stwierdziłem, że zadzwonię kiedy indziej, wypadło mi to z głowy i… w ten sposób już 29 października udało mi się dodzwonić i potwierdzić wizytę dzień później.

W urzędzie było dziwnie. Najpierw oczekiwanie na wejście, potem załatwienie sprawy… na korytarzu. Wypełniłem papiery, podałem wszystkie dane. Można zaznaczyć, że chce się znaleźne[1]. Zaznaczyłem też, że chcę potwierdzenie oddania. Lekko się zdziwiłem, gdy usłyszałem, że zostanie wysłane pocztą na podany adres. To znaczy listem papierowym, nie na maila. Choć maila też podałem.

Na list przyszło mi nieco poczekać. Jestem cierpliwy, w końcu to urząd, to może wysyłają raz na jakiś czas. Np. raz na miesiąc. A i poczta potrafi transportować odpowiednio długo. Ostatnio wysyłałem Pocztą Polską list polecony, między dwoma miastami wojewódzkimi. Szedł 10 dni. Kto by pomyślał, że całkiem niedawno pisałem o przyspieszeniu, bo Poczta Polska potrafiła dostarczyć przesyłkę poleconą z zamówieniem z Allegro w 2 dni.

Tym razem jednak nie poczta była winna. Pismo – zgodnie z datą na nim – sporządzone 9.11. Przed sporządzeniem oszacowano wartość, zarówno na podstawie serwisu z ogłoszeniami, jak i sklepu. Z kolei koperta ujawnia, że wysłane było 12.11. Awizo dostarczone 16.11.

Trochę to wszystko toporne, pracochłonne i analogowe, w porównaniu z grupą na FB. Oczywiście urząd nie powinien korzystać z prywatnego portalu, ale mógłby mieć coś w tym stylu. Znaczy zelektryfikowane, bez tych listów papierowych. Przynajmniej dla przedmiotów o niższej wartości.

A póki co pozostaje czekać rok na kolejny list i… może stanę się właścicielem zegarka.

[1] Byłem pewien, że to już nie funkcjonuje, ale okazało się, że nadal jest. Więc zaznaczyłem, że chcę, skoro można.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *