Niedawno napisałem, że planeta weszła na dach. Jest to nawiązanie do pewnego dowcipu, który w jednej z późniejszych odpowiedzi zacytowałem. Dowcip najbardziej kojarzę z ostatniego odcinka drugiego sezonu serialu Przystanek Alaska pod tytułem Slow dance i jest tam genialnie podany.
Jednak do rzeczy. Planeta Joggera została uruchomiona prawie równo dziewięć lat temu. Już wtedy Planet Venus, czyli oprogramowanie, o które jest oparta, wyglądało na nierozwijane. Ale znałem je i były pakiety w Debianie, więc uznałem, że jest to jakoś utrzymywane i łatwo dostępne. Liczyłem, że w tak zwanym międzyczasie znajdę jakąś rozwijaną alternatywę. Albo sam wprowadzę zmiany.
W międzyczasie zauważyłem, że są problemy z kodowaniem, które zwalałem na obsługę UTF-8 w Pythonie 2. Nawet robiłem jakieś podejście do naprawy, bez sukcesu. A na przepisywanie na Pythona 3 nie miałem czasu.
Fast forward. Zgłoszenie błędu pewnie jest bliższe prawdy. Problem nie jest z UTF-8, a z emoji. Jednak nie w tym rzecz. Silnik działa na Pythonie 2, który jest nierozwijany od lat. Debian, na którym jest to aktualnie uruchomiony, jest prehistoryczny, bez wsparcia bezpieczeństwa. Zaraz wychodzi kolejna wersja i będzie mnie to uwierać jeszcze bardziej. Nie jest to coś, co chcę mieć uruchomione na serwerze, nawet w kontenerze.
Próbowałem napisać własny prosty parser feedów w Pythonie. W końcu robiłem to parę razy. Nie jest to niby trudne, ale… Formatów feedów jest wiele. I czym innym jest pobranie informacji z feedu, co robiłem dotychczas, a czym innym pobranie HTML. W grę wchodzą błędy bezpieczeństwa (XSSy i podobne atrakcje), konieczność poprawy linków na bezwzględne. Format niby jest standardowy i jest do tego feedparser, ale różni się znacznie między feedami blogów z których składa się planeta. Last but not least, jeden feed to nie zbiór feedów, jakiś cache by tu się przydał.
Wspominałem, że popularna i polecana biblioteka do tzw. sanityzacji HTML w Pythonie bleach, nie jest już rozwijana? Nadal działa, ale… No i nie korzysta się z tego tak po prostu. Co z tego, że zrobię sanityzację linków do obrazków, jeśli zamiast zdjęcia wyświetli się kod HTML. Wygląda to fatalnie. Mogę usunąć te tagi i wtedy po prostu nie będzie zdjęć. Też średnio.
Kolejna sprawa: ruch. O ile planeta ma stały ruch – i przyznaję, że sam często korzystam w ten sposób – to jest on niewielki.
Ostatnia sprawa: czas. Po tym, jak znowu spędziłem z godzinę na szukaniu alternatyw i kolejną na próbach napisania własnego parsera stwierdzam, że nie mam czasu. OK, nauczyłem się nieco o parsowaniu feedów i sanityzacji w Pythonie. Znalazłem alternatywny soft w Ruby, nierozwijany od raptem 5 lat, czyli w porównaniu – nówka. No ale nie jestem przekonany do niego. I nie mam teraz czasu na zabawę.
Co wchodzi w grę dalej:
- Uruchomienie planety na innej domenie, niezależnie od wybranego silnika. Rozwiązuje – w sumie tylko mój – problem z XSS itp. Nawet mam domenę i serwer. Mógłbym luźniej podejść do sanityzacji. Tylko nadal, to będzie słaby, niebezpieczny soft. I trzeba go napisać.
- Prosta planeta, gdzie będą tylko tytuły i daty wpisów. Może tekstowy fragment opisu, bez formatowania HTML. Przyznaję, że ma to swoje zalety, jeśli chodzi o pisanie kodu i jest mi blisko do tego rozwiązania. Nadal, trzeba napisać, przetestować, uruchomić.
- Ktoś z większym zapałem przejmuje planetę. W sumie oczywista oczywistość, cała konfiguracja i wszystkie potrzebne pliki są dostępna na GitHub.
Tymczasem w najbliższym czasie Planeta przestanie aktualizować wpisy. Nie wyłączam zupełnie, bo jest tam trochę linków do blogów. Nie podjąłem decyzji o wyłączeniu (w końcu finalnie to statyczny plik HTML, więc co tu wyłączać). Jako ołtarzyk – zostaje.
