Google CTF begginers quest – wrażenia

O Google CTF dowiedziałem się zupełnym przypadkiem, prawdopodobnie info mignęło mi na Twitterze. Do głównego nie podchodziłem i z braku czasu, i umiejętności. Jednak stwierdziłem w sobotę, że pobawię się chociaż zadaniami dla początkujących przy kawie, czyli begginers quest. Pierwsze wrażenie jak najbardziej pozytywne, jest fabuła, jest estetyczna strona.

Google CTF screenshot
Google CTF screenshot – poza ostatnim dolnym te zadania albo umiałem rozwiązać, albo bardzo niewiele zabrakło

Zadanie pierwsze (letter) trywialne, zadanie drugie (floppy) też poszło szybko i… się wciągnąłęm. Zadanie trzecie (JS safe) już nie takie proste. Tzn. niby widzę o co chodzi, ale JS to nie moja działka, więc próbuję innej ścieżki. Na warsztat poszło zadanie z dolnej ścieżki (moar) i… wpadłem w mailny, niepotrzebnie walcząc z socat zamiast przejść do sedna. TBH zmyliło mnie zepsute wyświetlanie i liczyłem, że flaga będzie po prostu gdzieś w manualu, jak tylko naprawię wyświetlanie, tj. połączę się przy pomocy socat zamiast nc. Żeby było śmieszniej o prawidłowym rozwiązaniu też pomyślałem, ale… zafiksowałem się na tym, że najpierw wymagany jest socat i nie drążyłem tematu.

Postanowiłem zajrzeć w górną ścieżkę i… bingo, pierwsze zadanie (OCR is cool) wygląda na proste. Najwięcej czasu zeszło mi na OCR. Dda się znaleźć sensowne online, niemniej jak potem testowałem to najlepiej od kopa działał lios. Kolejne zadania idą dość szybko, choć nie zawsze do końca ortodoksyjnie. Utknąłem dopiero na Media DB. Oczywiście prawidłowo rozpoznałem i typ, i miejsce, gdzie jest luka ale… Zabrakło skilla, a w przykładach w sieci dominuje PHP, MySQL i… nieco inne payloady, niż wymagany. Jak się później okazało, chciałem to zrobić w sposób mocno przekombinowany. Chwilę powalczyłem, ale nie wiedząc, czy specyfika Pythona, czy SQLite, odpuściłem, robiąc finalnie sześć zadań.

Przyznaję, że CTF bardzo mi się podobał. Niestety trochę słabo z czasem stałem, poza tym, to jedna z pierwszych tego typu zabaw. Chociaż z tego co pamiętam w jakieś podobne zagadki kiedyś się okazjonalnie bawiłem. Przy czym może nie do końca się to CTF nazywało i bardziej związane ze steganografią były. Klimat nieco podobny jak przy konkursach związanych z programowaniem, choć tu się bardziej psuje/debuguje, niż tworzy. 😉

Tak czy inaczej polecam zabawę, jeśli ktoś ma chwilę. Przez jakiś czas serwis powinien jeszcze działać, choć nie jest już supportowany, można się pobawić (dlatego bez spoilerów). Bardzo staranne przygotowanie, choć zadania trochę trudne, jak dla początkujących i bardzo przekrojowe.

Jeśli komuś się znudzi, albo po prostu utknie, to Gynvael pokazywał na YouTube rozwiązanie wszystkich zadań z Google CTF dla początkujących na żywo. Jest podział na zadania, można przeskoczyć do wybranego, co się przydaje, bo materiału trwa prawie cztery godziny.

Co do samego streamu mam mieszane uczucia. Z jednej strony bardzo fajnie i live, z drugiej trochę chaosu i momentami dłużyzn. Ale takie są uroki rozwiązywania na żywo. Za to jest klimat i wytłumaczenie okolic i przyległości. Gdyby coś było za szybko lub niezrozumiałe, to materiały powinny już być na GitHubie. Zatem ostatecznie polecam, tym bardziej, że nie kojarzę innego miejsca z kompletem rozwiązań.

Okazało się, że brakuje mi porządnego deassemblera. Moje hexedytory też nie do końca spełniają oczekiwania (lub nie umiem ich sprawnie używać). Ale przede wszystkim muszę dojść do porozumienia z terminalem, bo w zadaniu Fridge TODO list zamiast bannera widzę krzaki. I szczerze mówiąc myślałem, że pozbycie się ich to część zadania, dopiero ww. stream pokazał, że zupełnie nie o to chodzi… 😉

UPDATE: Tu znajdziesz wpis o Google CTF 2019.

Feedburner wymaga IPv6

Od jakiegoś czasu w zadaniach do zrobienia miałem następujące zadanie związane z migracją bloga w nowe miejsce: poprawić RSS Feedburner. Teoretycznie to są trzy kliknięcia, ale przy próbie zmiany źródła feeda dostawałem niewiele mówiący komunikat:

An error occurred connecting to the URL: unknown error

W logach serwera brak jakiejkolwiek informacji połączenia, komunikat enigmatyczny, myślałem, że coś po stronie Google, jakiś cache, DNS, coś takiego. Chciałem nawet napisać do supportu, ale Feedburner nie posiada takowego – jak widać Google niezbyt dba o ten serwis. Są nawet głosy, żeby przenieść się z Feedburnera – może niebawem, póki co zostaje jak jest.

Sprawa była niezbyt pilna – tam gdzie mi zależało najbardziej, podałem bezpośredni URL do feedu RSS. Część ludzi ma jednak podany stary feed, tak też kieruje stary blog i zapowiadałem, że będzie on aktualny, więc wypadało naprawić.

Dziś zrobiłem test SSL i w oczy rzuciło mi się, że serwer WWW słucha tylko na IPv4. Zamierzona zaszłość. Teoretycznie przy braku łączności po IPv6 w większości popularnych implementacji powinno nastąpić połączenie po IPv4 (mechanizm Happy Eyeballs i podobne), ale jak widać Feedburner tego nie robi i wymaga serwera słuchającego na adresie IPv6, jeśli tylko domena bloga posiada rekord AAAA.

Błędu nie zgłoszę, skoro Google nie chce. Poprawiłem konfigurację serwera, by słuchał także na IPv6 i feed działa. W sumie mój błąd, że nie odpaliłem sniffera od razu przy diagnostyce, ale odrobinę lepszy komunikat błędu, np. connection to ADRES_IP failed wyjaśniał by wszystko.

W każdym razie do zapamiętania: jeśli chcemy, by Feedburner działał dla domeny rozwiązującej się na IPv4 i IPv6, to serwer musi słuchać na IPv6.

Waze jako nawigacja

Jakiś czas temu wyrzuciłem Yanosika z telefonu, z powodu fatalnej nawigacji. Zgodnie z zapowiedziami szansę dostało Waze.

Podobnie jak Google Maps, nawigacja Waze należy do Google, jednak jest rozwijana odrębnie i ma zupełnie inną filozofię. O ile Google Maps to sucha, dość sprawna nawigacja, o tyle Waze bardziej przypomina ficzerami Yanosika. Personalizacja i gamifikacja jak najbardziej obecne. Jest możliwość zgłaszania przez użytkowników utrudnień na drodze. Zarówno patroli policyjnych, radarów, zamkniętych ulic, czy zwykłych prac drogowych. Jest też zbieranie punktów za aktywność.

Logo WazeŹródło: https://www.waze.com/about/press_resources

Pierwszą recenzję Yanosika pisałem po przejechaniu raptem 300 km, czyli – jak patrzę z perspektywy – o wiele za wcześnie. W przypadku Waze testowałem nieco dłużej – przejechałem ok. 1000 km na zalogowanym koncie, głównie w mieście. Nadal mało jak na pełny test, ale od czegoś trzeba zacząć. Tak naprawdę z Waze przejechałem ze dwa albo trzy razy tyle – dość długo korzystałem bez założonego konta i logowania. Można i tak, bez specjalnego uszczerbku dla funkcjonalności. Oczywiście gamifikacja leży wtedy, nie działa też zapamiętywanie ustawień, przynajmniej między upgrade/reinstalacją. W każdym razie z kontem jest lepiej i na tej wersji się skupię.

Pierwsza rzecz, która rzuca się w oczy po uruchomieniu Waze, to ekspozycja funkcji związanych z nawigacją i ukrycie całej reszty. Zaleta jest taka, że nawigacja jest na wierzchu. Wada zaś taka, że dobrnięcie do jakichś bardziej zaawansowanych ustawień chwilę mi zajęło. Części rzeczy w ogóle w aplikacji nie ma (albo nie umiem ich znaleźć). Przykładem może być ilość przejechanych kilometrów, którą sprawdzam przez WWW. Trudno mi jednoznacznie orzec, czy to zaleta, czy wada. Ustawienia domyślne są bardzo dobre.

Aplikacja potrzebuje dłuższego czasu od włączenia do gotowości do działania. Nie wiem, czy jest to kwestia słabszego telefonu, czy tak jest ogólnie ale… tak jest i jest to wada. Dodam, że podobnie ma Strava. Za to po włączeniu jest już bardzo przyjemnie. Nawigacja jest pewna (sorry, Yanosik), komunikaty przekazywane z sensownym wyprzedzeniem (sorry, Yanosik), adaptacja do zmian trasy szybka (sorry, Yanosik, „zawróć. zawróć. zawróć.”). Bardzo ładnie mówi po polsku (jest wybór lektora) i posiada rewelacyjną IMO funkcjonalność podawania nazw ulic, w które należy skręcić . Podaje nie tylko kierunek skrętu, ale też nazwę ulicy.

Trasy wybiera sensownie (sorry Yanosik), orientacyjne czasy dojazdu bardzo zbliżone do rzeczywistych. Potrafi też pokazywać informacje o natężeniu ruchu na sąsiednich ulicach czy zaproponować alternatywne trasy do właśnie wybranej. Taki powiew Google Maps. Akurat średnio korzystam, ale ktoś ze znajomych szukał nawigacji pokazującej natężenie ruchu.

Największą wadą nawigacji, którą zauważyłem, jest dość częste gubienie się na skrzyżowaniach po zatrzymaniu. Potrafi stwierdzić, że jesteśmy na ulicy prostopadłej i kazać skręcać. Chwilę po ruszeniu i chwilę przed dojazdem do skrzyżowania jest OK. Nie wiem, czy kwestia aplikacji, czy telefonu i… nie jest to tak upierdliwe na jakie wygląda z opisu – informacja o skręcie jest podawana za późno, by wykonać manewr.

Zgłaszanie zdarzeń na drogach jest znacznie bardziej szczegółowe niż w Yanosiku, ale przez to bardziej skomplikowane. Nie jest to jedno kliknięcie, tylko kolejne wybory (polecam lekturę opisu w FAQ). Być może kwestia przyzwyczajenia, na pewno większa bariera wejścia i trudniejsze, wymagające więcej uwagi zgłaszanie zdarzeń. Liczę jako wadę, pewnie dobrą sprawą byłby wybór wersji pełnej i uproszczonej.

Kolejny ficzer Waze to wyszukiwanie stacji benzynowych i porównywanie cen. W przeciwieństwie do Yanosika, Waze nie współpracuje z jednym koncernem, więc jest wybór. I jakiś pożytek dla tych, którzy raczej omijają rządowe stacje. Samo porównywanie jest oparte o aktualizacje cen przez użytkowników, więc traktować należy raczej orientacyjnie, bo stacje dość często zmieniają ceny. Na szczęście przy wyszukiwaniu jest podawany czas ostatniej aktualizacji.

Inny miły ficzer to proponowanie miejsc docelowych. Czyli uruchamiamy nawigację i dostajemy – na podstawie czasu (i miejsca?) – propozycję, żeby ustawić jako miejsce docelowe pracę, bez konieczności wyboru ręcznie. Dość przyjemne, działa nieźle. Oczywiście gdyby ktoś czuł się śledzony, to można tę opcję wyłączyć. Raczej ku poprawie samopoczucia, bo śledzi nas każda nawigacja. 😉 Wyłączyć można też widoczność naszego pojazdu na mapach.

Jeszcze inne usprawnienia to zapamiętywanie miejsca pozostawienia pojazdu. Można też zrobić zdjęcie, przydatne, jeśli z auta korzysta kilka osób. Możliwe jest też przesłanie orientacyjnego czasu dojazdu.

Pominąłem inne ficzery Waze, niezwiązane z samą aplikacją, typu live map czy carpooling. Raz, ze wykraczają poza badane zagadnienie, dwa, że nie używam. Podsumowując, uważam, że aplikacja jest zdecydowanie godna uwagi i warto dać jej szansę. W mieście jako nawigacja sprawdza się bardzo dobrze, kiedyś pewnie uzupełnię wpis o wrażenia z trasy.

UPDATE Przejechałem z nawigacją Waze 2300 km, parę razy poza miastem (choć na znanej drodze) – nadal OK, stacjonarne radary zgłasza, na nic innego nie było okazji. Nadal nie mam powodu do narzekania.